Madow

Hoi! Ik ben Madow, een bruine Border Collie reu van 1 jaar oud. Ik ben een altijd vrolijk ventje en zou nog geen vlieg kwaad doen!

Ik hoor jullie al denken: “Maar euh, waarom heb jij dan een FluOH-bandana nodig?” Wel, laat het me even uitleggen.

In juni van dit jaar kregen mijn baasjes het trieste nieuws dat ik een oogziekte heb. Als stoere jongen heb ik dit altijd zo goed mogelijk proberen verbergen, want uiteraard wou ik hen niet ongerust maken. En goed dat ik dat kon, want ze hadden niets door! Tjah, tot ik tegen dingen aan begon te lopen natuurlijk, toen viel het niet meer te verstoppen. De signalen werden overduidelijk, zoals verwijde pupillen op vreemde momenten in de dag.  

Mijn diagnose kwam hard aan bij mijn baasjes. Ze verweten zichzelf dat ze het niet eerder hadden opgemerkt. Maar goed, voor mij had het dan ook geen zin meer om mijn ziekte te verbergen. Vroeger dachten ze nog dat ik gewoon wat enthousiast en lomp was. Ik? Lomp? Nee, hoor! Enthousiast? Dat wel. Ik wil met iedereen spelen en knuffelen! 

“Elke andere hondenvriend krijgt standaard een lekje als begroeting. Of toch als ze dichtbij genoeg zijn dat ik ze kan zien. Daarom blaf ik veel, want schimmen die op je afkomen, zijn best wel eng!

Ook kan ik de signalen van mijn soortgenootjes niet altijd even goed lezen. Een blik die zegt “Zeg vriend, doe eens rustig.”, begrijp ik helaas niet meer. En dan gebeurt het wel eens dat ik een hap krijg. Die zag ik dan meestal totaal niet aankomen, dus vriendelijk probeer ik dan maar weer te spelen. Maar dat willen andere hondjes dan meestal niet… Op het hondenfestival te Puyenbroek kreeg ik hierdoor zelfs twee keer een hap. Dat is niet de bedoeling, natuurlijk! Ik wou alleen maar spelen… 

Genoeg is genoeg, dachten mijn baasjes, en ik kreeg een super coole bandana cadeau. Wat denk je? Ben ik geen echt model? Poseren doe ik als de beste!

Hoewel ik vanaf dat moment duidelijk liet zien dat ik ruimte nodig had, merkten maar heel weinig mensen mijn FluOH-sjaaltje op. Maar dat is toch opvallend genoeg, niet? Op de festivalweide passeerden ze me nog steeds rakelings, wat op zich niet erg is, want ik hou van iedereen – maar voor sommige van mijn vriendjes kan dit nog wel eens fout aflopen. Om hen te helpen, verspreid ik graag mee de FluOH-boodschap.

“Wanneer wij aan een andere hond laten merken dat we niet graag benaderd worden, zijn wij ineens de stoute hond. Dat klopt toch niet?”

Ook aan baasjes van loslopende honden wil ik graag nog iets kwijt: het is niet omdat jullie hondje lief is naar iedereen en geen ruimte nodig heeft, dat andere honden dit niet nodig hebben. Als we allemaal een beetje meer opletten, kunnen we lastige situaties gemakkelijk vermijden. De FluOH-hondjes zullen jullie dankbaar zijn!

Dikke knuffel en pootjes van mij,

Madow

Monsieur Gustave heeft een toekomst voor ogen met enkel nog lege asielen.