Aycko

Petra

1 november 2019

Deze knappe jongen is Aycko, onze pitbull reu van 4 jaar oud. Toen we hem net hadden was het direct duidelijk hoe aanhankelijk hij was; een echt mama’s hondje als het ware. Mijn man en ik werden overspoeld door liefde en knuffels door dit voorbeeld van een puppy. Daarbij leerde hij van pup af aan al super snel en kon hij zelfs flink alleen blijven wanneer mijn man en ik gingen werken. Hij zat dan gewoon los in huis en beet nooit iets stuk. Tophond!

“Aycko was de beste verpleger die ik mij kon voorstellen.”

 

Toen Aycko een maand of zes bij ons was, begon ik wat te sukkelen met mijn gezondheid. Ik moest uiteindelijk zelfs geopereerd worden aan mijn nek en schouder. Terwijl ik van de operatie herstelde in het ziekenhuis, bleef Aycko een weekje bij mijn ouders. We namen hem er al sinds pup mee naartoe, dus hij was het daar goed gewend. Hij had daar hetzelfde speelgoed als thuis, een lekker zachte mand om in te slapen en werd – zoals het hoort bij een kleinkind euh…hond – ongelooflijk verwend.

Na een week was het genoeg: ik had mijn hondenkind lang genoeg gemist! We gingen beide terug naar huis, waar hij geen seconde van mijn zijde week. Hij gaf me het gevoel dat hij over mij aan het waken was, omdat hij voelde dat ik niet 100% in orde was. Aycko was de beste verpleger die ik mij kon voorstellen: qua goede zorgen, warmte en liefde kwam ik absoluut niets tekort. Alleen nam hij zijn job soms iets té serieus, want hij wou zelfs niet meer gaan wandelen, zelfs niet met mijn man.

 

Na een tweetal weken gerust te hebben, begon ik dan zelf terug kleine wandelingetjes met hem te maken, met een neksteun om. Hij bleef prachtig naast mij lopen, maar als er een man passeerde, tjah…dan moest hij mij beschermen hé. Blaffen en grommen, alsof hij wou zeggen “Kom niet te dichtbij, mijn baasje is niet goed!”.  Vanaf dat moment mag geen enkele man mij nog benaderen op wandeling, want Aycko neemt zijn rol als beschermer enorm serieus. Met vrouwen heeft hij totaal geen probleem (de charmeur!), maar behalve mijn man en mijn papa duldt hij geen enkele man in de buurt. Ook bij vrienden die op bezoek komen, duurt het even voor hij ontdooit naar het mannelijk gezelschap. 

Eindelijk terug relax wandelen, heerlijk!”

Soms is het moeilijk om duidelijk te maken waarom je als man Aycko best niet benadert. Hij heeft namelijk een enorm knappe kop (vind je zelf niet?), waardoor mensen hem graag beter willen leren kennen. Maar dan uitleggen waarom hij niet zo’n mannenfan is, met een grommende en blaffende pitbull aan de leiband, is soms erg vermoeiend.

Toen ik op het opendeurweekend van de Dierenbescherming Mechelen jullie stand zag, vond ik het een schitterend idee om voor Aycko een FluOH-bandana aan te schaffen. “Ruimte nodig”, dat zegt toch genoeg? Nu is het duidelijk: mensen houden afstand en gaan me ook niet zomaar meer benaderen. Eindelijk terug relax wandelen, heerlijk!

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Monsieur Gustave heeft een toekomst voor ogen met enkel nog lege asielen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *