FLOC – Finding Local Caretakers

Jessica

14 oktober 2019

Gisteren rolden de tranen over m’n gezicht. 

Het was een intense week geweest. Ik had alles gegeven dat ik had. En ik was op. Volledig op.

Ik praatte met zoveel mensen over FLOC, het online platform dat baasjes in staat stelt om heel goedkoop een huisdierenoppas te vinden. Wat een mooie reactie’s kreeg ik. Ik was er helemaal van aangedaan. Ik zag er zelf het belang van in. Uiteraard. Anders zou het idee er nooit zijn gekomen. Maar dat ook zo ontzettend veel mensen het een prachtig en noodzakelijk initiatief vonden …daar werd ik toch telkens even stil van. 

Oneerlijk

Het was een bikkelharde strijd. We dienden ons project in bij de Burgerbegroting om zo het geld te kunnen winnen dat we nodig hebben om het platform te laten ontwikkelen. We waren enthousiast want dit jaar ging het ons lukken! …totdat 2 weken na de start van de stemronde we het nieuws kregen dat bepaalde “kleine” projecten plots dubbele stemmen kregen. FLOC hoorde daar nét niet bij. De moed zakte me in m’n schoenen. Ik zag onze kans op een overwinning smelten als sneeuw voor de zon. Ik voelde ook onrecht. Wie verandert er nu de spelregels nadat het stemmen al gestart is? Hadden we dit op voorhand geweten dan hadden we een net iets kleiner budget gevraagd. 

Ten strijde

Gelukkig staken vrienden me een hart onder de riem en kwamen ze ter versterking. En gelijk dat ze hebben “Nobody puts baby in the corner”. Dus ik trok m’n harnas aan en trok ten strijde. 

Op het slagveld voelde ik me op het ene moment compleet moedeloos “Hoe kunnen we dit ooit halen?!” Voor elke stem die de “kleine” projecten kregen, moesten wij dubbel zo hard werken. Op het andere moment zag ik onze stemmen pijlsnel de hoogte in schieten. We waren de snelste en beste stijger van alle 218 ingediende projecten. Op zaterdagvoormiddag, net vóór het ultieme offensief, hadden we 12 online stemmen. Een week later, kort voor het afsluiten van de stemming, eindigden we met maar liefst 189 online stemmen. Dat plaatste ons op nummer 3 van de 218! Net achter RIngland, een organisatie met meer dan 24 000 volgers op Facebook. En ik vermoed dat we zelfs eigenlijk als tweede eindigden, want sommige stemmen moesten nadien nog handmatig worden toegevoegd.

Erop of eronder

Afgelopen zaterdag om 17u was het eerste deel van de strijd gestreden. Nu de live stemming nog. Het was nog steeds erop of eronder. Gek he, dat dat zo kan zijn terwijl we zoveel succes hadden in de eerste ronde. Hier is waarom: de online stemmen telden maar mee voor 20 procent. Ja, inderdaad. Go figure. En mensen zover krijgen om live te komen stemmen was 10 keer moeilijker dan om hen een online stem te laten uitbrengen. Met onze kleine Antwerpse achterban leek al het harde werk als een tevergeefse inspanning. De helft van de mensen die live voor FLOC zouden komen stemmen, waren er niet. Een half uur voor de stemming liep ik rond als een kip zonder kop. En tegelijkertijd voelde ik me verlamd. Wat kon ik nog doen? Zo gingen we het niet halen. We gingen het niet halen! Huisdieren zijn absoluut geen populair thema bij het doelpubliek van de Burgerbegroting. Verenigingen die elkaar kenden, ging voor elkaars projecten stemmen. Wij kenden niemand.

Met een heel klein hartje ging ik aan m’n tafel zitten en kijk ik nog een laatste keer rond in de zaal. Zoveel tafels. Zoveel plekken waar waarschijnlijk niet voor FLOC gestemd zou worden. Als kers op de taart, bleek ik nog met de minst sympathieke persoon uit de hele zaal aan tafel te zitten. Uiteraard stemmen we voor elkaars projecten. Toch? We zijn met 5 en mogen 5 projecten kiezen. Ieder 1 project. We zijn solidair. Het duurde tot de allerlaatste seconde voordat ook hij zijn chip op ons project had ingezet. Oef! FLOC zat er tenminste aan onze tafel bij.

Het moment van de waarheid

Enkele minuten later kwam de aankondiging dat de uitslag binnen was en de resultaten elk ogenblik bekend zouden worden gemaakt. Ik nam m’n telefoon om het scherm met de uitslag op te filmen en maakte me klaar voor de nederlaag. Ik was m’n bril thuis vergeten en kon dus niet goed lezen wat er op het scherm verscheen. De gewonnen projecten werden één voor één afgeroepen. Net nadat het eerste gewonnen project werd uitgesproken las ik op de derde regel de woorden “Lokaal inzetten op…” Dat was het het. Dat was ons project! We zaten erbij! We hadden gewonnen! We hadden gewonnen! Ik gilde en sprong in de lucht. Waar was iedereen die voor FLOC was komen stemmen? Ik wilde dit delen. Ik wilde iedereen bedanken. Sommige van hen waren al vertrokken omdat ze op tijd ergens moesten zijn. Wat had ik gehoopt dat ze er nog waren.

Voor diegenen die de overwinning pas later te horen kregen en voor iedereen die ze met me ter plaatse kon vieren. Maar ook voor iedereen die online gestemd heeft of me heeft gesteund vanaf de zijlijn. Jullie hebben dit klaargespeeld. Niet ik. Jullie. Jullie hebben ervoor gezorgd dat we het leven van menig dier en mens zoveel beter kunnen maken. Jullie zijn geluksmakers. Van hen. Van mij. JULLIE!

Gisteren rolden er tranen over m’n gezicht.

Het waren tranen van intense vreugde. Van geluk. Van dankbaarheid. Van ontlading.

Liefs

Jessica

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on print

Monsieur Gustave heeft een toekomst voor ogen met enkel nog lege asielen. 

4 COMMENTS
  • Jonas
    Beantwoorden

    Geweldig nieuws voor een al even geweldig initiatief!!

    1. admin
      Beantwoorden

      Dankjewel Jonas! We hopen echt zoveel goed te kunnen doen met FLOC!

  • Frank
    Beantwoorden

    Mooi geschreven meisie! & een mooie, hartverwarmende belevenis was het! Ben blij dat ik er deel van kon uitmaken.

    1. admin
      Beantwoorden

      Je hebt het inderdaad mogen meemaken vanop de eerste rij. Jij weet dus als de beste hoe spannend het was. Zo fijn dat ik dit met je mocht delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *